Op zaterdag 18 oktober sloten we de reeks Natuur.rakker (editie 2008) af. Dit keer was de herfst het centrale thema. Maar alvorens de herfstige natuur echt in te duiken overliepen we even de (bijna) vier seizoenen die we met de rakkers hebben doorgemaakt in 2008, aan de hand van beelden van alle vorige thema's. We zagen een paddestreng in de lentepoel en een hoop takken - de schuilplaats van de pad in de herfst. Over het madeliefje dat alle seizoenen doorleeft tot stekende zomermuggen... of nog, het kappen en planten van bomen in herfst en winter...
Toen we de Beemden in trokken zetten we onze zintuigen weer op 'maximum'. De herfst kan je immers ruiken, voelen, horen,... en natuurlijk zien. We speelden met z'n allen fotoapparaat en fotograaf. We gingen daarvoor per twee staan: de fotograaf achter het fotoapparaat. Drie tellen lang duwen op de oorlellen van het fotoapparaat was voldoende om de lens (de ogen) open te houden en een foto te maken van het landschap, de dorre bladeren op de grond, een laatste bloeiende bloem, de kale bomen, een paddestoel. Na het maken van enkele 'foto's' werden de rollen omgedraaid. En daarna vertelde iedereen wat hij/zij zoal in het vizier had gekregen. Het scherpte de aandacht...
Bomen spreken tot de verbeelding. Veel mensen houden van bomen en van het bos. Zeker onze rakkers! Op zich zijn het ook wel rare wezens, die bomen. In de herfst lijken ze wel te sterven omdat ze dan al hun bladeren verliezen. Maar het is precies om niet te sterven dat ze dat moeten doen, anders drogen ze uit tijdens de winter. Zonder blaadjes zien we al die bomen nu ook eens in hun 'blootje' staan. We kunnen dan beter de structuur van stam en takken ontwaren. Vanuit muis-perspectief tekenden we enkele reuzen van populieren...
Maar hoe 'groot' (hoog) is zo'n reus van een boom nu eigenlijk? Met een eenvoudig in elkaar te knutselen instrument kan je heel gemakkelijk de hoogte van een boom (of een ander voorwerp) meten. Het enige wat je nodig hebt is een plankje, twee oogvijsjes, een nageltje, een koordje en een gewichtje (een boutje bvb.)... De driehoeksmeetkunde doet de rest. De hoge populieren in de Beemden reiken tot tussen de 25 en 30m hoog.
Met de winter in aantocht nemen niet alleen bomen en andere planten hun voorzorgen. Ook in de dierenwereld laat de herfst zich voelen: trekvogels zoals de zwaluw trokken reeds weg naar het warmere zuiden, eekhoorns en gaaien leggen nu een wintervoorraad aan en padden en egels zoeken een veilig en beschut plekje om te kunnen overwinteren. En insecten zien we steeds minder omdat ze rechtstreeks afhangen van de zonnewarmte om te kunnen bewegen. Onder bladeren, onder de grond en onder takken, stenen en stammen krioelt het nog van het leven. Onder een stapel dood hout vonden we pissebedden, duizendpoten, slakken, wormen,...
We kropen zelf trouwens ook eens in de huid van een bodemdiertje, want we gingen even 'kopje onder' beneden het bladerdek. Eigenlijk was het een proef zoals de indianen die vroeger ook aflegden. Om één te worden met de Aarde moesten ze zich 'verstoppen' onder de bladeren en muisstil worden. Voor de rakkers was ook dat vast een unieke ervaring...
Zo namen we afscheid van de Beemden... intussen wachtten in de Sportschuur vele ouders de rakkers reeds op. Het was de hoogste tijd voor de grote natuur.rakker-kwis, waaraan jong en oud in gezinsverband deelnam. Er waren de vele weetvraagjes over de vijf thema's die we bespeelden, en er waren ook enkele praktische proefjes, wat leidde tot grappige momenten. De winnaars kregen elk een 'natuurlijk' prijsje, en daarna was 'het' grote moment aangebroken: de uitreiking van de diploma's!
En hier heb je ze dan nog eens... onze gediplomeerde natuur.rakkers, lading 2008. Het was een goed jaar! Ook langs deze weg nog eens dank aan IEDEREEN die heeft meegewerkt aan deze succesvolle reeks. Dank ook aan alle rakkers voor het aanhoudende enthousiasme, de immer blije gezichtjes, de inzet en interesse en jullie liefde voor de natuur! We zullen jullie nooit vergeten! Graag tot ... ooit, ergens... vast in de natuur.
