U bent hier: 'NatuurRakker'

Natuurlijk fit

 

Op zaterdag 16 oktober viel het doek over Natuur.rakker-2010.  Een sportieve namiddag met als titel  'Natuurlijk fit!' werd de feestelijke afsluiter. Natuur.rakkers, broers, zussen en ouders kropen in de huid van verschillende bosdieren. Na de diploma-uitreiking blikten we met een glas en hapje in de hand tevreden terug op een succesvolle reeks

 

Als een vos gewoon loopt, kan hij zo’n  6 tot 13 km per uur halen, maar als hij vlucht rent hij zo’n  50 km/u. Beeld je in dat je een vos bent die wegrent omdat hij zich bedreigd voelt.

Een gewone bosmier kan wel 20 keer zijn eigen gewicht dragen. Als je dat vergelijkt met een mens, dan zou een mens die 60 kilo weegt 20 x 60 = 1200 kg moeten kunnen tillen.

Beeld je in dat je een mier bent die zware lasten naar zijn nest draagt. 

 

Veel soorten steltlopers staan vaak op 1 poot. Als het koud is, kunnen ze veel warmte langs hun lange, dunne poten verliezen. Ze stoppen dan 1 poot weg in hun veren en houden zich op de andere netjes in evenwicht. Beeld je in dat je een reiger bent. Het wordt stilaan koud en je wil zo weinig mogelijk warmte verliezen. Daarom trek je één poot in.

Door hun lange poten kunnen sommige kikkers tot 20 keer hun eigen lichaamslengte springen. Als een mens dat zou doen, dan zou die wel 35 meter ver moeten springen.

Beeld je in dat je een kikker bent die verre sprongen zonder aanloop neemt.

 

Vleermuizen kunnen goed zien, maar omdat ze meestal in het donker op jacht gaan naar insecten gebruiken ze ook hun gehoor. ‘Echolocatie’ noemt men dat. Ze stoten een geluid uit dat op voorwerpen weerkaatst en daarna weer naar hen toekomt. Beeld je in dat je een vleermuis bent die ‘blind’ tussen de bomen kan vliegen.

 

Een spindraad  bestaat uit verschillende draadjes die samenklitten en heel sterk worden. Zo'n ultra fijn draadje kan tot 80 gram dragen en bovendien nog heel soepel rekken ook.

Beeld je in dat je een spin bent die met haar nooddraad van de ene boom naar de andere zwiert.

 

 

De uil kan vliegen zonder geluid te maken. Door de kleine donshaartjes op zijn veren wordt de lucht in alle richtingen gestuurd. Er kunnen zich dus geen golven vormen. Beeld je in dat je een bosuil bent die bij schemering op deze open plek in het bos op zoek gaat naar voedsel. Terwijl hij muisstil vliegt, hoort hij verschillende geluiden.

 

De sperwer heeft een heel opvallende manier van jagen. Hij vliegt razendsnel langs bosranden en achter heggen tot hij een prooi ziet. Die overrompelt hij en doodt hij met zijn klauwen.  Ook werpt hij zich soms in de vlucht op zijn rug om zijn prooi van langs onderen te vangen. Beeld je in dat je een sperwer bent die op zijn rug probeert prooien te vangen.

Een vlieg heeft speciale pootjes. Door haar vochtige hechtkussentje en klauwtjes met haartjes ertussen kan zij zich over gladde, en steile oppervlakten bewegen. Beeld je in dat je een vlieg bent die op de stam van een boom naar boven stapt, daar iets lekkers tegenkomt en wat blijft hangen.

Eekhoorns lijken vaak echt acrobaten. Als het moet, kunnen ze wel 3 tot 4 meter springen. Ze lijken dan wel te vliegen. Dankzij hun staart kunnen ze hun evenwicht bewaren. Beeld je in dat je een eekhoorn bent die op de tak van een boom loopt.

  

 

 

In de herfst verzamelt de Vlaamse Gaai eikels voor zijn wintervoorraad. Soms laat hij er eentje vallen of vergeet hij waar hij ze verstopt heeft en dan kan die eikel uitgroeien tot een boom. Beeld je in dat je een gaai bent die heel goed moet kunnen hoeveel eikels hij verstopt heeft. Hij wil ze in de winter kunnen terugvinden en opeten. 

 

 

Sommige sprinkhanen maken geluiden door met hun geribbelde dijen langs hun vleugels te strijken. Andere wrijven hun vleugels over elkaar. Zowel mannetjes als vrouwtjes kunnen sjirpen, maar meestal dient het geluid wel om een vrouwtje te lokken. Beeld je in dat je een mannetjessprinkhaan bent dat een vrouwtje wilt lokken. Soms zit je en maak je aantrekkelijke geluiden door met je vleugels over je poten te wrijven. Soms spring je een eindje verder.

Gallowaykoeien zijn heel sterk. Ook hun tong mag er wezen. Zonder probleem kunnen ze er dunne boomstammetjes mee vellen. Beeld je in dat je een Gallowaykoe bent. Met je vingers ‘schil’ je binnen de drie minuten een wilgentakje.

Spreeuwen zijn luidruchtig, maken veel ruzie en zorgen vooral voor zichzelf. Het zijn uitstekende imitators. Ze doen andere vogels, piepende scharnieren, geiten en zelfs geluiden van motoren na. Beeld je in dat je een spreeuw bent die andere vogels imiteert.

Net als de meeste zoogdieren gebruiken de reeën zo goed mogelijk hun zintuigen om meer te weten te komen over hun omgeving, het voedsel, het gevaar en een interessante partner. Zodra ze zich onveilig voelen, slaan ze op de vlucht. Lopen, springen en zwemmen kunnen ze heel goed, maar ze kunnen het niet zo lang volhouden. Beeld je in dat je een ree bent dat opgeschrikt werd door een auto. Angstig vlucht je weg, over hagen, prikkeldraad, onder boomstammen en andere hindernissen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

 

  

 

 

 

 

 

 

                            

 

                        

 

                     

 

                   

 

                 

 

                                                                                                                 

 

                                                                                    

 

                                                           

 

                                     

 

                 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

 

                                                                                                                                                                                                        

 

                                                                                                                   

 

                                                       

 

                 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             

 

           

 

         

 

     

 

  

 

 

 

  Copyright © 2005 - 2008 , Pieter Joris  

Valid XHTML 1.0 Transitional